Thursday, November 29, 2007

ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΓΚΑΖΟΝ

Προς επίρρωση του προηγούμενου ποστ περί αλαζονείας των Άγγλων που ζουν στο δικό τους μικρό γυάλινο κόσμο, κλέβω από άρθρο του Σπυρόπουλου....
"Ωδή που οφείλει κανείς να την τοποθετήσει μπροστά στο ρεαλιστικό background της βρετανικής μενταλιτέ. Οπου, στο δίλημμα Γκάρεθ Μπάρι ή Κατσουράνης, είναι βέβαιοι πως ο Μπάρι υπερτερεί και αναρωτιούνται... ποιος είν' ο Κατσουράνης. Σολ Κάμπελ ή Κυργιάκος, το ίδιο. Νέβιλ ή Σεϊταρίδης, επίσης! Στο Αϊντχόφεν το 2006 (τελικός Κυπέλλου ΟΥΕΦA Σεβίλλη - Μίντλσμπρο) ανέλυαν στα πολύ σοβαρά ότι ο Στούαρτ Ντάουνινγκ θα τρυπήσει τον Ντάνι Αλβες! Και χθες ο αμετανόητος Μάικλ Οουεν δήλωσε πως «κανείς Κροάτης ποδοσφαιριστής δεν έχει το επίπεδο για να έπαιζε στην εθνική Αγγλίας»" (σ.σ. από δω και πέρα αναλαμβάνω εγώ).
Όσο διατηρούν αυτή τη νοοτροπία, δεν έχουν τύχη. Μου θυμίζουν τη φετινή (αλλά και περσινή) Λάρισα. Στον κάμπο νομίζουν ότι έχουν υπερομάδα. Ακούγονται δηλώσεις του τύπου "παίζουμε το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα". Και φυσικά, επειδή οι πομπώδεις δηλώσεις δε συνοδεύονται από τα αντίστοιχα αποτελέσματα, για να μην εκτεθούμε τα ρίχνουμε όλα στη διαιτησία, άντε και στην τύχη. Εγώ απλά να επισημάνω ότι η Λάρισα έχει τη δεύτερη χειρότερη επίθεση στο πρωτάθλημα με 9 γκολ (μαζί με την Καλαμαριά και τον Ηρακλή) μπροστά μόνο από τη Βέροια. Ο Ηρακλής όμως που ξέρει μέχρι που φτάνουν οι δυνατότητες του, πίσω τρώει σίδερα (μόνο 8 γκολ παθητικό) και βρίσκεται στη μέση της βαθμολογίας. Η Λάρισα (η Μίλαν της Ελλάδας) αντίθετα που καταπίνει κάθε αντίπαλο, πίσω είναι ξέφραγο αμπέλι (13 γκολ παθητικό).
Δε λέω, καλό είναι να απαιτείς το μέγιστο, αξιέπαινο το γεγονός ότι κτυπάς και τα ευρωπαϊκά παιχνίδια, αλλά η ΑΕΛ έχει μόνο μία νίκη στο πρωτάθλημα, την πρώτη αγωνιστική κόντρα στο ψαρωμένο Αστέρα Τρίπολης. Τι διάολο, κάτι άλλο θα φταίει. Αλλά όταν νομίζεις πως η (ομολογουμένως πολύ καλή τριάδα στα χαφ) Σαρμιέντο, Φωτάκης, Κυριακίδης είναι ισάξια των Πίρλο, Γκατούσο, Αμπροσίνι που να καταλάβεις τα πραγματικά αίτια της κακής πορείας σου.
Μετά τιμής....
ΤΟΝΥ ΠΟΥΤΑΝΑ